اصول شیمیایی و فیزیکی رزین ها

اصول شیمیایی و فیزیکی رزین ها

اصولا ًپوشش به مخلوطی اطلاق میشود که بتواند انتظار ما را در مورد تزئین و حفاظت سطح برآورده کند. عموما ً از اختلاط موادی به نام رزین (Resin)، رنگدانه (Pigment) ، حلال (Solvent) و مواد اضافه شونده (Additive) بدست می آید. در صنعت رنگ سازی اساس کار، پخش کردن رنگدانه در رزین می باشد. ذرات رنگدانه بایستی بطور یکنواخت در محیط پخش شود. در صورتی که ذرات رنگدانه به خوبی در رزین پخش نشود، پس از مدتی بسته به میزان خش شدگی در ته ظرف ته نشین می شود. هنگام مصرف اگر مصرف کننده نتواند رنگدانه های ته نشین شده را دوباره مخلوط کند، رنگ کیفیت مورد نظر را نخواهد داشت. پایداری مخلوط به نیروی چسبندگی بین سطح تماس ذرات رنگدانه و رزین بستگی دارد. اگر این نیروها زیاد باشد، ذرات رنگدانه از یکدیگر جدا شده و بطور معلق در محیط باقی می مانند، البته پس از گذشت زمان، ذرات رنگدانه به جهت داشتن وزن مخصوص بالاتر به ته ظرف سقوط کرده و مایع نسبتا ً شفافی شامل مقدار کمی رنگدانه، رزین و حلال و مواد اضافه شونده در بالای ظرف باقی می مانند. ولی اگر نیروی چسبندگی کم باشد، ذرات از مایع جدا شده در هم رفته و در ته ظرف یک کیک سخت به وجود می آورند که حتی با به هم زدن نیز قابل امتزاج با بقیه اجزای رنگ نیستند.

وظایف و خواص فیزیکی رزین ها

پایۀ اصلی پوشش آلی را رزین تشکیل می دهد و انتخاب نوع پوشش از روی تعیین نوع رزین انجام می پذیرد. رزین وظایف عمده ای را به عهده دارد. ایجاد فیلم روی سطح مورد نظر از وظایف اصلی رزین است. رزین به وسیله این خاصیت قادر است سطح زیرین را از محیط اطراف جدا کند. ترکیبات با اندازه مولکولی کوچک ممکن است روی سطح به خوبی پهن شوند ولی قادر نیستند که ایجاد فیلم کنند. تجربه و تحقیق نشان داده است که ترکیبات با اندازه مولکولی بزرگ می توانند روی سطح جامد شده ایجاد فیلم کنند. معمولا ًرزین به صورت مایع روی سطح پهن شده و با انجام یک یا چند واکنش پلیمریزاسیون جامد می شود. با اینکه رزین مایع، خود ساختمان پلیمری دارد ولی روی سطح پلیمریزه شده و جرم مولکولی آن بالاتر می رود. استحکام فیلم پلیمری به تعداد و کیفیت باندهای بین مولکولی بستگی مستقیم دارد. گاهی اوقات تشکیل فیلم فقط از طریق تبخیر حلال رزین صورت می گیرد.

از وظایف دیگر رزین چسبندگی به خود و به سطح است. چسبندگی خوب پوشش به سطح می تواند بسیاری از خواص سطح را حفظ کرده و به صورت یک محافظ دائمی عمل کند. اصولا ً سه نوع باند یا پیوند در چسبندگی دخالت دارند: باندهای شیمیایی، باندهای قطبی و باندهای مکانیکی. در بیشتر اوقات حداقل دو نوع باند در یک پوشش عمل می کنند و اتصال نگ به سطح را به عهده می گیرند. بدیهی است که طبیعت انواع باندهای چسبندگی، هم به خصوصیات سطح فلز و هم به رنگ بستگی دارد.

کلمات کلیدی: رزین#  رنگدانه #حلال# مواد اضافه شونده#  پوشش آلی#  چسبندگی #باندهای شیمیایی#